Automutilatie, een verslaving
Voor velen is automutilatie een verslaving. Nu klinkt dat misschien vreemd in de oren. Hoe kan zoiets een verslaving worden? Kenmerk van een verslaving is dat de persoon van een bepaalde toestand of stof afhankelijk is. Dit is bij automutilatie ook het geval.
Bij een verslaving is het vaak zo dat de situatie of de stof iets positiefs oplevert. Het beschadigen van je lichaam kan het gevoel geven dat alle andere problemen naar de achtergrond verdwijnen. De persoon is op dat moment bezig met het beschadigen en de wond die daardoor ontstaat. Op die manier hoeft hij of zij niet meer bezig te zijn met alle achterliggende gevoelens en problemen. Het levert dus iets op. Alleen al door deze situatie kan automutilatie verslavend zijn. Maar bedenk wel: dit is slechts tijdelijk. Wanneer het moment van zelfbeschadiging voorbij is, zullen alle gevoelens net zo heftig terugkomen en is het probleem nog steeds niet opgelost.
Wat daarnaast een belangrijke rol speelt, is dat er door het beschadigen van het lichaam een stofje vrij kan komen, genaamd endorfine.
"Pijnstillende stof die het lichaam zelf aanmaakt. Endorfine kan ook een gevoel van geluk of euforie geven, of een roesachtige toestand die kan ontstaan na een fysieke inspanning (bijvoorbeeld intensief sporten)."
(Bron: EMcare (2009). Endorfine. http://www.werkendlichaam.nl)
Endorfine komt niet alleen vrij bij het sporten, ook bij het eten van chocolade of suikers en bij automutilatie. De Endorfines kunnen een gevoel van geluk veroorzaken en kunnen pijnonderdrukkend werken. Dit is in veel gevallen de oorzaak van het feit dat automutilatie erg verslavend kan werken.
Soms is automutilatie geen lichamelijke verslaving, maar een geestelijke verslaving. Sommige mensen vinden het erg moeilijk om over hun problemen te praten of missen veel liefde en genegenheid in hun leven. Wanneer zij merken dat anderen zich ineens meer zorgen over hen maken of vaker de tijd nemen met hen te praten, kan het hen stimuleren in moeilijke situaties weer te automutileren. Dit is echter niet bij iedereen het geval.